تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان
آرتیست و هنرمند قبل از هنرمند شدنش باید درد داشته باشد ...


خیلی وقتا قبل از اینکه قلم رو به دست بگیرید حس می کنید یک کلمه هم برای نوشتن ندارید ... که البته این حسی کاذب از طرف شیطان است ... 


یکی از موقعیت هایی که خیلی عالیه برای تمرین نوشتن آینه خانه تان می باشد .

شما می توانید روزانه با نوشتن یک جمله یا چند کلمه محبت آمیز برای همسرتان دو مقصد زیبا را پی بگیرید ... اولا که روز بدونه نوشتن نداشته اید هر چند مشغله هایتان زیاد بوده و با این وقت گذاشتن موجبات خوشحالی همسرتان را فراهم کرده اید.


حواستان به نکته اول پست باشد، گول شیطان را نخورید... فقط کافیست ماژیک به دست روبه روی آینه بایستید.... و با یک سلام شروع کنید.


نظرات (۳)

  • میرزا ژوزف پولیتـزِر
    شنبه ۳۱ تیر ۹۶ , ۱۱:۳۸
    دم شما گرم. اونوقت عواقب نداره؟ این روی آینه نوشتن؟ آخه میدونی که همه زنها مثل هم نیستن :D
    • author avatar
      من الله التوفیق
      ۲ مرداد ۹۶، ۰۸:۲۰
      فک کنم با نوشتن محبت آمیز عواقب‌ش هم برطرف بشه ....
  • مهیار حریری
    دوشنبه ۲ مرداد ۹۶ , ۰۰:۵۱
    خیلی پیشنهاد قشنگیه ها خیلیی...
    ولی بستگی به شدت وسواس بودن خانم خونه هم داره !
    • author avatar
      من الله التوفیق
      ۲ مرداد ۹۶، ۰۸:۱۸
      بله ولی وقتی یک جمله محبت آمیز برای او نوشته شود آنقدر احساساتش غلیان پیدا می‌کند که مانع وسواس او شود و همچنین استفاده از ماژیک وایت برد که راحت پاک می‌شود هم خوب است
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

این هم تصویر کتابی است که در حال ورق زدنش هستم...


ـــــــــــــــــــــــــــــــ

من هنرمند که نیستم هیچی ادعاشم ندارم...
نوشتن هم که هیچی ازش سر در نیمیارم !!!
نه فن نویسندگی دارم و نه فن بیان ....

ولی متأسفانه؛ درد دارم ...

دردی دارم که بیانش خیلی سخته واسه خودم به شخصه ...
نمی‌دونم شما با درداتون چی کارا می کنید ولی من تصمیم گرفتم که هر از چندگاهی درد دل ها مو اینجا بیارم واسه دوستان مجازی که نمی‌شناسمشون .... فقط می‌دونم توی انسانیت مشترکیم.... و اونا با نظراتشون مرحمی برای دردهای من می‌شن ...

دوستان اگه امکانش هست خواهشا دنبال کنید تا بدونم کسی هست که بیاد اراجیفمو بخونه و من امید به نوشتن دوباره داشته باشم ...

همتونو دوست دارم عزیزانم